ANALIZA POTENCJA¥¾U TURYSTYKI PRZYGODOWEJ W Analiza potencja¥â€u turystyki...

download ANALIZA POTENCJA¥¾U TURYSTYKI PRZYGODOWEJ W Analiza potencja¥â€u turystyki przygodowej w wojew£³dztwie

of 73

  • date post

    15-Oct-2020
  • Category

    Documents

  • view

    0
  • download

    0

Embed Size (px)

Transcript of ANALIZA POTENCJA¥¾U TURYSTYKI PRZYGODOWEJ W Analiza potencja¥â€u turystyki...

  • Analiza potencjału turystyki przygodowej w województwie podkarpackim opracowana

    w ramach mikroprojektu nr INT/EK/PO/1/II/B/0157

    pt.: „Karpackie Przygody – nowe transgraniczne produkty turystyczne”.

    ANALIZA POTENCJAŁU TURYSTYKI PRZYGODOWEJ

    W WOJEWÓDZTWIE PODKARPACKIM

    Rzeszów 2019

  • 2

    SPIS TREŚCI

    1. WSTĘP…………………………………………………………………………………………..…………………………….STR.3

    2. BAZA NOCLEGOWA I RUCH TURYSTYCZNY NA PODKARPACIU NA TLE INNYCH WOJEWÓDZTW

    …………………………………………………………………………………………………….….………………………….STR.4

    3. POTENCJAŁ TURYSTYCZNY REGIONU A FORMY TURYSTYKI ………………….………………………..STR.17

    3.1. TURYSTYKA WYPOCZYNKOWA…………………………………………………….………………………..STR.18

    3.2. TURYSTYKA KRAJOZNAWCZA……………………………………………….………………………………..STR.18

    3.3. TURYSTYKA AKTYWNA………………………………………………………….……………………………….STR.22

    3.3.1. Turystyka piesza i rowerowa………………………………………….………………………………STR.22

    3.3.2. Turystyka rowerowa………………………………………………….…………………………………..STR.25

    3.3.3. Turystyka wodna……………………………………………………….………………………………….STR.27

    3.3.4. Turystyka konna………………………………………………………….………………………………..STR.28

    3.3.5. Turystyka zimowa………………………………………………………….……………………………..STR.29

    3.3.6. Turystyka ekstremalna………………………………………………….……………………………….STR.33

    3.4. TURYSTYKA KULTUROWA……………………………………………………….………………………………STR.34

    3.4.1. Folklor………………………………………………………………………….……….……………………….STR.34

    3.4.2. Rękodzieło………………………………………………………………….….………………………………STR.35

    3.4.3. Historia……………………………………………………………………….….……………………………...STR.36

    3.4.4. Sztuka i twórczość współczesna………………………………….………………………………….STR.39

    3.5. TURYSTYKA PRZYRODNICZA……………………………………………….………………………………….STR.40

    3.6. TURYSTYKA ZDROWOTNA……………………………………………….….………………………………….STR.42

    4. WALORY PRZYRODNICZE PODKARPACIA……………………………..……………………………………….STR.45

    4.1. BIESZCZADY………………………………………………………………………………………………………….STR.49

    4.2. BESKID NISKI………………………………………………………….……………………………………………..STR.53

    4.3. GÓRY SANOCKO‐TURCZAŃSKIE…………………………………………………………………………….STR.57

    4.4 POGÓRZA KARPACKIE…………………………………………………………………………………………….STR.59

    4.5 ROZTOCZE……………………………………………………………………………………………………………STR.63

    5. PODSUMOWANIE…………………………………………………………………………………………………….…..STR.67

    6. LITERATURA………………………………………………………………………………………………………………….STR.69

  • 3

    1. WSTĘP

    Województwo podkarpackie należy do grupy rozwijających się regionów. W 2015 r. PKB

    Podkarpackiego miała wartość 70,3 mld zł, co było najlepszym wynikiem w Polsce Wschodniej.

    Jednocześnie w porównaniu z 2007 r. jego wartość wzrosła o 52,6% (źródło: Stefaniak, 2017).

    Podkarpacie cechuje się też jednym z najwyższych wskaźników przyrostu naturalnego a duża gęstość

    zaludnienia sprzyja koncentracji sieci różnego rodzaju usług. Urozmaicona struktura funkcjonalna

    województwa stwarza dogodne warunki dla rozwoju różnych branż gospodarki. W centralnej

    i północnej części Podkarpacia najlepiej rozwinięty jest sektor przemysłowy. Rolnictwo jest głównym

    miejscem pracy dla ludności wiejskiej w środkowowschodniej części regionu. Natomiast południe

    województwa posiada duży potencjał przyrodniczy, który może być wykorzystany przez różne formy

    usług turystycznych.

    Turystyka jest zjawiskiem obejmującym różne sfery życia człowieka i jest istotnym czynnikiem

    lokalnego rozwoju. Przez atrakcyjność turystyczną można rozumieć właściwość obszaru lub

    miejscowości wynikającą z zespołu cech przyrodniczych (np. osobliwości fauny i flory, skały, jaskinie

    itp.) lub poza przyrodniczych (m.in. zabytki architektoniczne, muzea, miejsca martyrologii i pamięci

    narodowej, miejsca kultu religijnego, wydarzenia kulturalno-sportowe), które wzbudzają

    zainteresowanie i przyciągają turystów. Równie ważnymi elementami są: zagospodarowanie

    turystyczne (noclegi, gastronomia, itp.) i dostępność komunikacyjna danego terenu, o której

    decydują m.in. sieć dróg, linie kolejowe czy szlaki turystyczne.

    Atrakcyjność turystyczna regionu niejako „tworzy” jego potencjał turystyczny, który możemy

    zdefiniować jako wszystkie elementy środowiska geograficznego oraz zachowania człowieka

    wykorzystywane do uprawiania turystyki lub zajmowania się nią (Kaczmarek, Stasiak i Włodarczyk,

    2002).

    Celem dokumentu jest przeprowadzenie analizy potencjału turystycznego Podkarpacia,

    a w szczególności polsko–słowackiego pogranicza oraz ocena województwa podkarpackiego na tle

    innych regionów kraju w ramach projektu pn. „Karpackie przygody – nowe transgraniczne produkty

    turystyczne”.

  • 4

    2. BAZA NOCLEGOWA I RUCH TURYSTYCZNY NA PODKARPACIU NA TLE INNYCH WOJEWÓDZTW

    Potencjał turystyczny województwa tworzą jego walory przyrodnicze, kulturowe, infrastruktura

    turystyczna oraz dostępność komunikacyjna. W badaniach statystycznych prowadzonych np. przez

    GUS, jest on jednak najczęściej określany poprzez liczbę turystycznych obiektów noclegowych

    czy miejsc noclegowych oferowanych turystom, a jego wykorzystanie jest mierzone m.in. poprzez

    liczbę korzystających, liczbę udzielonych noclegów, średnią długość pobytu turystów w obiektach.

    Należy również zaznaczyć, że badania opierają się na danych, które dotyczą obiektów

    posiadających 10 i więcej miejsc noclegowych i nie uwzględniają tzw. obiektów „małych” (9 i mniej

    miejsc noclegowych) jakimi są głównie pokoje gościnne i kwatery agroturystyczne, co w pewnym

    stopniu zamazuje prawdziwy obraz stanu bazy noclegowej w poszczególnych województwach. Do

    opisu zjawisk turystycznych wykorzystuje się również wskaźniki natężenia m.in. miary odnoszące się

    do liczby mieszkańców lub powierzchni. W badaniach nad atrakcyjnością turystyczną na ogół bierze

    się pod uwagę obszary określone podziałem administracyjnym, np. gminy, powiaty lub województwa.

    Najczęściej stosowane wskaźniki

    Wskaźniki odnoszące się do liczby mieszkańców:

     wskaźnik funkcji turystycznej Baretje’a (iloraz liczby miejsc noclegowych do liczby mieszkańców),

     wskaźnik intensywności ruchu turystycznego według Schneidera (iloraz liczby korzystających

    z noclegów w ciągu roku do liczby mieszkańców),

     wskaźnik intensywności ruchu turystycznego według Charvata (iloraz liczby udzielonych

    noclegów w ciągu roku do liczby mieszkańców).

    Wskaźniki obrazujące wielkości zjawiska do powierzchni badanej jednostki terytorialnej:

     gęstości bazy noclegowej (iloraz liczby miejsc noclegowych do powierzchni w km2),

     gęstości ruchu (iloraz liczby korzystających z noclegów w ciągu roku do powierzchni w km2).

    Wskaźniki charakteryzujące bazę turystyczną:

     wskaźnik rozwoju bazy noclegowej (iloraz liczby korzystających z noclegów do liczby miejsc

    noclegowych),

     wskaźnik rozwoju bazy gastronomicznej (iloraz sumy liczby korzystających z noclegów i ludności

    do liczby miejsc konsumpcyjnych).

    Wskaźnik określający natężenie ruchu turystycznego:

     wskaźnik wykorzystania pojemności noclegowej (iloraz liczby udzielonych noclegów do liczby

    miejsc noclegowych).

    Rozmieszczenie zasobów bazy noclegowej często jest uwarunkowane występowaniem walorów

    turystycznych zarówno naturalnych jak i historyczno-kulturowych, rozrywkowych, wypoczynkowy